نشر الكتاب و تمويلات الكتاب و كتابة الكتاب و ادعاء تهجمي على الاسلام

منذ يومين صدر كتيّبي و لن أتجرّأ و أطلق عليه  اسم كتاب فهو لا يتجاوز الثلاثين صفحة و هو عبارة عن شهادة متواضعة عما عشته خلال الفترة الاخيرة كمدونة و ناشطة على الانترنات و لكني تحدثت عن مراحل سابقة عن و عي منّي بان تحركات ناشطي الانترنات في تونس غابت عن شريحة كبيرة  من التونسيين لانشغالهم بالكد من اجل لقمة الخبز التي جعل منها  النظام السابق الباقي شغلنا الشاغل فالهانا عن الاهتمام بابسط حقوقنا الانسانية الاخرى

 . 

 الكتاب  كان وليد لقاء لي مع الكاتب و المفكر و المناضل الفرنسي ستفان هيسال هو لقاء كنت تحدثت عنه من قبل على هاته المدونة -يمكن قراءة التدوينة هنا-ستفان كتب كتاب اغضبوا و الذي بيعت منه اكثر من مليوني نسخة و ترجم الى لغات عديدة و الكتاب دعوة الى التحرر من القيود و السعي الى الحرية و فيه تحدّث كثيرا عن فلسطين و دعا احرار العالم الى مساندة هذا الشعب المقهور و هذا ما عرّضه الى سخط الصهاينة الذين نظموا حملات على الانترنات لتشويه سمعته في اخر اللقاء اهداني ستفان نسخة من الكتاب و قد خط عليه بالفرنسية عبارة معناها يجب ان تحوّلي شعبيتك الى تحركات 

بعد مدة من اللقاء هاتفني ناشرا ستفان هيسال و عبرا عن رغبتهما في التكفل بنشر كتاب لي يتناول تجربتي التدوينية طلبت مهلة للتفطير ووعدتهما باعطائهما الاجابة خلال زيارتي لصالون الكتاب بباريس للقيام بتغطية للمشاركة التونسية هناك و بعد استشارة والدي و بعد الاتصال بناشرين تونسيين للتثبت من كل التفاصيل فيما يتعلق النشر قررت خوض هاته التجربة فلطالما واودني حلم الكتابة  و تم الاتفاق و بدات كتابة الكتاب في طروف صعبة فقد كان علي ان اوّفق بين عملي في الجامعة و نشاطي التدويني و السفر للمشاركة في محاضرات و الكتابة و لكنني بمساعدة والدي الذي كان يقوم باعمال المراجعة تمكنت من انهاء الكتاب في الاجال المحددة و هاهو الان ينشر في فرنسا و في اسبانيا و في المانيا و سينشر في تونس بالعربية قريبا

و لكن ماراعني الا و انا ارى بعض من التونسيين يتهجمون علي لانني نشرت الكتاب و يدعون انني استرزق من الثورة  كيف لي ان استرزق من كتاب يباع ب3 يوروات و هو سعر ابخس من سعر قهوة في باريس  نصيبي من الكتاب هو 8 بالمئة عن  كل نسخة تباع و اترك لكم عملية الحساب فانتم تهوون ذلك و انا هنا اتناول عنها و اعلن انني مستعدة للتبرع بها لتحقيق  كل اهداف الثورة فهي لا تعنيني يكفي ان ارى حب الناس لي في مناطق زرتها ايام كان بن علي يقتل شعبه و احببت اهلها و بادلوني الحب يكفيني ان اعيش بابتسامة ابي و نحن امام وزارة الداخلية يوم 14 جانفي و هو يتخلّص من ذكرى تعذيبه في ذلك المكان يكفيني حبي لتونس تبا لمن غاب عنه الجانب الانساني و مضى يبحث عن اوهام غير موجودة و مضى يتخيل  القصص و يؤ لف الاكاذيب  تبا لناس هاجموني و هم لا يعرفون شيئا عني

لقد عملت دائما على نشر كل ما اقوم به و ذلك في اطار الشفافية الكاملة فعاتبني البعض بدعوى انني اعرض حياتي الخاصة لجنون المتطفلين و لكن هكذا كان خياري  فقد بدات الكتابة باسمي و هكذا ساواصل رغم العواصف و رغم الجروح و رغم الالم 

بعد صدور الكتاب ادعى البعض تهجمي على الاسلام بعد مشاركتي في برنامج في قناة فرنسية و لكني تحدثت عن الاسلاميين و عن التيارات الظلامية التي تحاول الوصول الى الحكم في بلد كان الاعتدال شعاره الابدي نعم انا ضد التيارات الاسلامية الظلامية اقولها و اعيدها و لا تخيفني تهديدات البعض  لن اتراجع عن كلامي و لو كلفني ذلك حياتي 

انا امراة و لن اقبل بما يعرضه هؤلاء من مشاريع ظلامية لبلدي و ساحارب الى اخر قطرة دم الى اخر كلمة

تونس للجميع و التونسييون خليط من حضارات تعاقبت على ارضها الطيبة و لا بد ان نعيش جميعا في حب و سلام

لا لن اتراجع عن اي كلمة قلتها و اشتموني و اهتكو عرضي يا مدعي الاسلام و انتم عنه بعيدون ابيحوا دمي ان شئتم فلا تهديداتكم تخيفني و لا شتمكم يثنيني عن مواصلة مشواري

يكفيكم بكاء و محاولة الحصول على شرعية من خلال الحديث عن  التعرض الى الظلم ,انتقلت في كل ارجاء الجمهورية خلال الاحداث ولم تكونو حاضرين و ها انكم تدعون انكم من قام بالثورة تعرضتم الى الظلم و التعذيب و لكن لم تكونوا وحدكم خيرتم اللجوء الى الدول الاوروبية الائكية و لم تستقروا في دول اسلامية و الان تريدون فرض ظلاميتكم على شعب عانى ويلات دكتاتوريتين متواليتين لا و الف لا و لو كلفني ذلك حياتي 

كفى استغلالا للدين لخدمة مصالحكم كفى كذبا كفى نفاقا  كفى سخرية من شعب افنى حياته في حب تونس

لن انسى المشاهد التي رايتها و انا بعد طفلة فصعب ان تنسى احتراق بلادك حتى و ان كنت طفلا وقت عايشتها  يكفي مارايته من نار و من مشاهد مروعة اعترفتم بها و تراجعتم في بعد لتقولوا ان النظام السابق الحالي هو من لفقها لكم

اشتمو ا هددوا لفقوا الاكاذيب  اقتلوا ان شئتم لكنني لن اتراجع عن كل كلمة قلتها لا بل ساواصل طريقي يا طيور الظلام    

Taxi de Khaled Khamissi : Un Miroir de la Société Egyptienne et des Sociétés arabes?

C’est à la librairie « Diwan » au Caire que je me suis offerte la version arabe du livre  « Taxi ». Un ami blogueur du sud tunisien ; un mordu de lecture  m’en a beaucoup  parlé et a aiguisé ma curiosité pour le lire. Au début je croyais que j’allais avoir des difficultés à le faire puisqu’il est écrit dans le dialecte Egyptien. Un dialecte bien compris et couramment parlé par la majorité des tunisiens puisque la chaine nationale de TV ne nous présentait que des feuilletons Egyptiens tout au long de l’année. Feuilletons que je ne regardais jamais et d’ou mon ignorance pour ce dialecte. Je me suis trompée puisque j’ai dévoré le bouquin en une seule nuit.

L’auteur nous invite à l’accompagner dans des voyages en taxi à travers les boulevards, les rues, et les ruelles bruyants et pollués du Caire ; cinquante-huit voyages  dans le monde des chauffeurs de taxi : des voyages plus particuliers les uns que les autres. Le livre est écrit dans un langage simple, la langue de tous les jours, la langue du peuple. Il nous expose les problèmes sociaux, politiques et économiques de ses compatriotes  et nous transmet les maux de son pays tels qu’ils sont vus et parfois analysés par ces chauffeurs de taxi. Des discussions et des dialogues spontanés et sortant du cœur. Des sujets qui varient entre les problèmes de tout un pays dont le chômage et la pauvreté  et les amourettes et les histoires personnelles de ces hommes.

En lisant ces différents voyages et dialogues je me suis sentie dans mon propre pays. Certains passages m’ont faite revivre  des scènes que j’ai déjà vécues en Tunisie.

« J’ai pris un taxi à Doqqi et nous nous sommes engagés sur le pont du Six-Octobre. La route était aussi encombrée que d’habitude mais je n’étais pas inquiet. Nous avons mis à peu prés le temps que j’avais prévu pour arriver sur la route Salah Salem. Puis aux abords du Parc des expositions, nous avons été complètement immobilisés. Cela ne m’a d’abord pas beaucoup dérangé. Mais l’attente s’est prolongée et les minutes s’écoulaient lentement. Nous avons commencé à nous  renseigner autour de nous. On nous a dit que le président Moubarak était de sortie. Très bien que Dieu  l’amène à destination sain et sauf et ils rouvriront la route à la circulation en quelques minutes ». Un passage qui m’a particulièrement rappelée la situation en Tunisie. Nous pauvres citoyens  nous devions attendre des heures et des heures sous le soleil brulant du mois d’Aout chaque fois ou le déchu voulait partir s’amuser dans son palais de la zone balnéaire de Hammamet.

Je me suis crue entrain de regarder le journal télévisé de TV7 baptisée TV Nationale Tunisienne après le 14 Janvier en lisant ces lignes : «  Radio : Ici le Caire… Voici les titres de l’actualité … Après  nous avoir bien sur raconté en détail ce qu’avait fait le président Moubarak ce jour là , le présentateur nous a abreuvés d’innombrables accidents et explosions aux quatre coins du monde, en Israël, en Irak, en Inde, au Pakistan et aux Philippines. » C’st comme ça que ça se passe dans les JT des pays arabes. On consacre Trente minutes minimum pour parler des grandes réalisations et réussites des présidents et rois. Le peuple s’en fout.

Je me suis rappelée l’ambiance des campagnes électorales dans mon pays en parcourant ces lignes : « Aujourd’hui, les photos des candidats qui se présentent à l’élection présidentielle ont été publiées dans les journaux d’Etat, chacune accompagnée d’une courte présentation.- Franchement, je n’ai jamais autant ri de ma vie, m’a dit le taxi. Quand j’ai vu dans les journaux les photos de ceux qui se présentaient, j’ai explosé de rire. Ils ont tous l’air d’abrutis, de voyous à la noix. C’est à mourir de rire. Ils nous ont trouvé des gens que personne ne connaissait. »

Des élections souvent truquées .Des élections dont ont savait les résultats à l’avance. Un parti unique, d’autres petits partis pour servir de décor dans cette mascarade.

Les voyages en taxi de l’auteur se succèdent, les histoires se multiplient,  les profils se défilent, et les émotions s’intensifient. Certes certains éléments distinguent les pays arabes les uns des autres mais les peuples de ces pays ont tous vécu ou vivent sous des dictatures. Un dénominateur commun qui rapproche tous ces pays et les unit : la bataille contre cette dictature. Pour moi Taxi est un livre dénonciateur de l‘une de ces dictatures. Un livre léger et sympathique mais très significatif si on lit entre les lignes.

Chat sur Ouest france.fr

Aujourd'hui, le Jeudi 9 Juin 2011 , je serai présente pour  un chat ici  à partir de 16h30 ( heure Paris ) 15h 30 ( heure Tunis). Vous pouvez commencer à poser vos questions dés maintenant.

تخلويض فجورات

لا انت ما تخلقتش باش تعيش كالنساء

لا انت تخوّفهم

لا انت كرشك مجزّرة و ما تهزّش الضنى

لا انت ترعبهم

لا انت تفكّرهم في خيبتهم و تنّسيهم الهنى

لا انت تقّلقهم

انت تعرف كان تتكلّم و ما تعرفش الجو و الغنا

لا انت تسهّرهم

 لا انت تخوّف ترعب و تقلّق و بلاصتك مش لهنا 

انت تخّبي دمعك

انت تدفن وجي

انت ما توّري ليعتك 

انت ما تخلقتش باش تعيش كالنساء

انت باش تعيش وحدك

انت رفيقك دمعك

انت صاحبك وحشك

Chapeau Bas pour les Forces de l'Ordre

Depuis le 14 Janvier je continue à observer les forces de l'ordre et leurs actions. J'ai vu des infractions de leur part mais j 'ai pu aussi voir certaines de leurs bonnes actions. J'ai beaucoup parler de la violence policière que j'ai toujours condamné , que je condamne et que je condamnerai pour toujours mais aujourd'hui je vais parler du bon coté des choses:

-Merci aux policiers qui subissent la violence verbale  et parfois physique des marchands ambulants qui ont envahi la majorité des trottoirs de la ville de Tunis et autres villes. Ces policiers sont insultés et  parfois agressés mais continuent à essayer d'établir l'ordre.

-Merci à tous ces policiers de la circulation  qui sourient à ces gens, je dirais à ces tarés qui les insultent gratuitement. Deux scènes que je n 'oublierai jamais. La première celle d'un conducteur qui double en troisième ligne au niveau de la place Pasteur  et qui descend insulter un policier qui ne  faisait que son travail. Une deuxième scène que j'ai vu près du tribunal de l 'Ariana : un conducteur venant dans un sens interdit, qui se retrouve  face  à une voiture de policiers roulant dans le bon sens  et qui refuse de leur céder la route et les insulte en plus. Quand les gens ont intervenu le bon monsieur a répondu qu'il faisait ça parce qu'il s'agissait de policiers. 

-Merci à tous les policiers qui essayent de combattre le crime et qui prennent des risques.

-Merci à tous les policiers qui ont résisté du temps de Ben Ali et continuent à le faire maintenant vu que les choses n'ont pas vraiment changé. 

- Merci à Samir Fernani qui croupit dans une  cellule parce qu'il a voulu dévoiler des vérités . 

مسكين شباب تونس

توّة توّة متعدية انا و صديق قدام قصر المؤتمرات و تفادأنا بالضو و العامة و الطامة ملمومين و كراهب  كبار و كار معبية و كلها اعلام و تصاور بورقيبة  و هام التصاور و كيما تنجّموا تشوفوا فيهم شكون يحكي باسم شباب تونس و يقول اللي شباب تونس يطالب بارجاع تمقال الزعيم بورقيبة لبلاصتو . ياخي سئلوه شباب تونس ؟ عملوا استفتاء؟ ما نتصوّرش
عفّوا عليه شباب تونس و كل واحد يتكلّم باسمو و يزّي ما استغليتوه شباب تونس , ما نتصوّرش اللي شباب تونس مازال يحب صنب و تصاور و رموز و حتى كان يحب شاوروه قبل , بورقيبة مناضل صحيح اما بورقيبة كان دكتاتور حبس وعذّب و قتل زادة و كبّش في الكرسي و كيما قال الصديق الشاعر و السنمائي مهدي الهميلي اللي يحب بورقيبة يخلط عبيه في القبر خاطر نتصوّر اللي الله وحدو يحيي العظام و هي رميم . و اللي يحب يركب عالشعب ما ذابيه يشوف طريقة اذكى ,

تخلويض ليلي

مطر مطر مطر  اما اول مرة صوت المطر في عوضما  يبّردني يدّفيني الليل طويل و انا ما غمضتلي عين فاش نفكّر؟ فاش سارحة؟ ما عندي حتى دراية

اليوم كي مشيت لتونس و ريتهم في كل بلاصة خفت و في الاول ما صدقت  ياخي شصار؟ ياخي كنت نحلم؟ كان ما جيتش في الشارع و الناس دايرين بيّا راني صرفقت روحي بكف و لاّ زوّيز فماش ما يرجعلي شاهد العقل و  بما انو سخطة و لاّ مصيبة  ما تكفيش و انا مرّوحة شفت كرهبة ترعب  هاك اللي مانشوفوهم كان في الافلام و لاّ عند الطرابلسية و البلاكة هي هي تزف في الطريق و مولا الدار مش هنا قلت شنوة النهار الكلب زعمى بالحق ولا نحلم تي علاه هكة شبيها الحكاية حلمة و فيسع ما تتعدّى ؟ تي شبينا في ثورتنا فيسع ما سلّمنا؟ شبينا بكلمتين تخدعنا؟